«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) برپا ایستاده شدن ماده شتر و دراز کردن گردن خود را به آسمان تا شیر دهد بچهء خود را بکوشش. (منتهی الارب). اصلبت الناقه؛ قامت و مدت عنقها نحو السماء لتدر لولدها جهدها. (قطر المحیط) (المنجد).