اصلجو

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (نف مرکب) جویندهء اصل. جویندهء قاعده و حقیقت :
پس بدان این اصل را ای اصل جو
هرکه را درد است او برده ست بو.مولوی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر