اصم

«لغت نامه دهخدا»

[اَ صَم م] (اِخ) عتاب بن حکیم بن مالک بن جناب نمیری اصم. فرزند حکیم بن مالک اصم بود و این رجز را دربارهء اسب پدر خود بنام «حزمه» سرود:
ان انت قد جد الرهان بالقوم
لیس علیک الیوم فی جَری لوم
ان انت جلیت الوجوه ذا الیوم.
(از بلوغ الارب ج 2 ص 111).
و رجوع به اصم حکیم بن مالک شود.