«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع ص) شتر مادهء یکسالهء فربه و باقوت. و منه: اصوص علیها صوص. (منتهی الارب). ناقه اصوص علیها صوص؛ مثلی است و آنرا برای مالدار و توانگری آرند که برای آن ثروت شایسته نیست. (از اقرب الموارد). ج، اُصُص. (منتهی الارب). || ماده شتر سخت. (مهذب الاسماء). || دزد. (منتهی الارب).