«لغت نامه دهخدا»
[اَ دَ] (ع اِ) اُصْده. (قطر المحیط) (منتهی الارب). رجوع به اصده شود. || حظیره. (قطر المحیط) (منتهی الارب). حظیره که از شاخ درخت کنند. (مهذب الاسماء). || لغتی است در وصیده. (قطر المحیط). رجوع به وصیده شود.