اصیلی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ) مشهدی. معاصر امیر علیشیر بود. و امیر علیشیر در تذکرهء مجالس النفایس آرد: مولا اصیلی از مشهد است و در آن شهر حالا شاعر و خوش طبع و متعین است و خط نستعلیق را نیز خوب مینویسد. این مطلع ازوست:
چو بطفلیش بدیدم بنمودم اهل دین را
که شود بلای جانها بشما سپردم این را.
(مجالس النفایس ص68).
و در ص242 نیز او را خوش طبع میشمرد و حسن خط او را میستاید و باز مطلع مزبور را می آورد. و در تذکرهء صبح گلشن آمده است: مولانا اصیلی مشهدی مسلم الثبوت ارباب سخن است، خامه اش اصل اصول کلک خطاطان زمن و در خوش خطی دستگاهش احسن. و سپس همان مطلع صاحب مجالس النفائس نقل شده است. (صبح گلشن ص 36). و رجوع به قاموس الاعلام شود.