«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ اِضباره. (منتهی الارب) (اقرب الموارد): عنده اضابیر من صحف و من سهام. (اقرب الموارد). جِ اَضابره و اِضابره، پشتوارهء کتاب و کاغذ و جز آن. (آنندراج). و این درست نیست. اضابیر چنانکه صاحب اقرب الموارد نوشته و در منتهی الارب و تاج العروس آمده جمع اضباره است نه اضابره. دسته های نامه. کتابهای بر سر هم چیده. (از لغت خطی). جِ اَضباره و اِضباره. (ناظم الاطباء). و رجوع به اضباره شود.