اطراغولیدیطس

«لغت نامه دهخدا»

[ ] (معرب، اِ مرکب)(1)سیره. (بحر الجواهر). مرغکی خرد. صاحب ذخیره آرد: و بهتر و قوی تر از همه [مفتتهای حصاه] گنجشک است که او را بلغت یونانی اطراغولیدیطوس(2) گویند و این گنجشکی است از جنس صعوه کوچکتر از همهء گنجشکان و منقار او باریک است و رنگ او میان زردی و خاکسترگون است و بهر دو بال او دو خط است زرگون و بر دنبال او نقطه های سفید است و بیشتر در زمستان و زمینهای شوره پدید آید و در بنیاد دیوارها، و پریدن او اندک است برخیزد و باز خود نشیند و پیوسته دنبال می جنباند و صفیر می کند. (ذخیرهء خوارزمشاهی). رجوع به صفراغون شود.
(1) - Troglodyte از یونانی Trogle، سوراخ و Duein، درآمدن. (یادداشت مؤلف).
(2) - در متن نسخهء خطی: اطراغولندیطوس.