«لغت نامه دهخدا»
[اَ رَ] (ع ص) شتر سُست زانو یا کج ساق. مؤنث: طَرْقاء. (منتهی الارب) (آنندراج). شتر سست زانو. (از مهذب الاسماء) (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی).
