اطروفیا

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (معرب، اِ) آطروفیا. کلمه ای است یونانی مرکب از: «آ»(1)، حرف نفی و سلب + «ترفه»(2)، بمعنی غذا که پس از ترکیب بصورت اتروفیا(3)، یا اطروفیا نوشته می شود و در متنهای علمی عربی و فارسی بغلط بصورتهای اطروغیا و اطروقا و اطروقیا آمده است، چنانکه صاحب بحر الجواهر در ذیل اطروغیا آرد: هزال البدن لعدم الغذا - انتهی؛ یعنی لاغری بسبب نرسیدن غذا، که در تداول طب قدیم بر لاغری مفرط هم اطلاق میشد و اطروفیای موضعی یا عضوی بمعنی ضمور عضوی است. صاحب ذخیره آرد: «و بدین سبب علتی پدید آید که آن را بزبان یونانی اطروقا(4) گویند و به تازی عدم الغذا گویند یعنی نایافتن غذا». (ذخیرهء خوارزمشاهی).
(1) - A.
(2) - Trophe. .
(فرانسوی)
(3) - Atrophie (4) - کذا، و صحیح اطروفیاست.