«لغت نامه دهخدا»
[اِطْ طِ] (ع مص) یکدیگر را نیزه زدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). با یکدیگر نیزه زدن. (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی) (از اقرب الموارد). نیزه زدن. (مؤید الفضلا). || همدیگر را طعن کردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).