«لغت نامه دهخدا»
[اَ لَ] (ع ص / ن تف) داهیه. (متن اللغه). مرد نیک زیرک و رسا. (منتهی الارب): هو اطلط منه؛ او زیرکتر است از آن. (ناظم الاطباء).
