«لغت نامه دهخدا»
[اِطْ طِ] (ع مص) از پس برجستن بر اسب خود. (از ناظم الاطباء) (از منتهی الارب). اطمار بر اسب خویش؛ از پشت برجستن و سوار شدن بر آن. (از متن اللغه).