اظنه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ ظِنْ نَ] (ع ص، اِ) جِ ظنین. (ناظم الاطباء).(1) رجوع به ظنین و اَظِنّاء شود.
(1) - در اقرب الموارد و متن اللغه جمع ظنین، اَظِنّاء است. رجوع به اَظِنّاء شود.