«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ رِ مَ / مُو دَ / دِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) در اصطلاح اعتماد بانکی موجود. اعتبار موجوده بزیادت هاء تأنیث در آخر لفظ «موجود» چنانکه در بعضی از نامه های اداری دیده میشود که مینویسند «بر طبق اعتبار موجوده» از غلطهای مشهور است و بجای آن موجود بدون هاء باید نوشت و همچنین است دفتر مربوطه و نامهء مورخه و امثال آن. (نشریهء دانشکدهء ادبیات تبریز سال اول شمارهء 1 ص23).