«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ] (ع مص) دو شمله از پس گذاشتن دستار را. (منتهی الارب). دو شمله از پس دستار گذاشتن. (ناظم الاطباء). || خاص کردن کسی را به چیزی. || نشان کردن شتر را برای گرفتن. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء).