اعتزال

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ] (ع اِمص) گوشه گیری و کناره جویی. خلوت نشینی و جدایی از مردمان. (ناظم الاطباء). گوشه نشینی. کناره گیری. تنهایی. || واپس کشیدگی از کار و شغل. عزلت گزیدگی. استعفای از کار. (ناظم الاطباء) : هر یک از وصف شراب شمول ملول و از نعت حلوای کعب غزال در اعتزال. (ترجمهء تاریخ یمینی ص448).