«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ] (ع مص) علصه گرفتن یعنی چیز مایل به قلت. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج). یقال: «اعتلص منه شیئاً؛ ای اخذه علصه بالضم و هو الی القله و ما هی». (منتهی الارب). کلمهء «ما» در جملهء «ما هی» برای افادهء قلت در قلت باشد. (از اقرب الموارد). گرفتن علصه بضم اول از او، یعنی مایل بکمی را که نیست بچیزی. (از شرح قاموس).