«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ کَ دَ] (مص مرکب)اهتمام کردن. (از ناظم الاطباء). اِعتِداد. (از منتهی الارب). توجه کردن بچیزی. اهمیت دادن بدان. و رجوع به اعتداد شود. - بی اعتنایی کردن؛ بدون فکر و اندیشه کاری کردن و بی اهتمامی نمودن. (از ناظم الاطباء).