اعجمیان

«لغت نامه دهخدا»

[اَ جَ] (اِخ) شعبه ای از اتراک قنقلی. (از تاریخ جهانگشای جوینی ص35). و مصحح ذیل همان صفحه از کتاب فوق آورده که این کلمه ثانیاً در ورق a110 ذکر خواهد شد. در آنجا گوید: «اصل او (یعنی ترکان خاتون والدهء محمد بن تکش خوارزمشاه) قبائل اتراک اند که ایشان را قنقلی خوانند و ترکان خاتون بسبب انتمای نسبت، جانب ترکان رعایت نمودی و در عهد او مستولی بودند و ایشان را اعجمیان (و در برخی نسخ اعجمان) خواندندی. از دلهای ایشان رأفت و رحمت دور بودی و ممر ایشان بهر کجا افتادی آن ولایت خراب شدی و رعایا بحصنها تحصن کردندی الخ». (جهانگشای جوینی چ لیدن ج2 از حاشیهء ص35).