«لغت نامه دهخدا»
[اَ شا] (اِخ) عبدالرحمان بن حارث همدانی، معروف به «اعشی همدان». شاعری است از مردم یمن که به کوفه ساکن بود. وی از بزرگان شعرای زمان خود بود و از شاعران عصر اموی بشمار است. او یکی از فقیهان و قرّاء بود و چون شعر نیز میگفت بشاعری شهرت یافت. وی در جنگهای دیلمیها شرکت داشت و اشعار بسیاری در وصف بلاد آنان سرود و هنگام خروج عبدالرحمان بن اشعث بدو پیوست و بر سجستان تسلط یافت و با سپاهیان حجاج ثقفی جنگید و بدست آنان گرفتار شد و او را نزد حجاج بردند و به امر وی بقتل رسید. اخبار و حکایات فراوانی در اغانی و سایر کتب تراجم دربارهء او ذکر شده است. (از اعلام زرکلی ذیل کلمهء عبدالرحمان). و رجوع به اغانی ج5 صص135 - 138 شود.