«لغت نامه دهخدا»
[اَ لا حَ رَ] (اِ مرکب) از القاب پادشاه است. (ناظم الاطباء). لقب مرکب از اعلی و حضرت که به پادشاهان و امامان دهند. برتر پیشگاه. بزرگ پیشگاه. پیشگاه عالی. و بهنگام خطاب به آخر آن الف ندا آرند، چنانکه در اعلیحضرتا.