اعناب

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع اِ) جِ عِنَب. انگورها. (آنندراج). جِ عِنَب . (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی) (ناظم الاطباء). جِ عِنَب، میوهء درخت مو. و یکیِ آن عِنَبَه. (از اقرب الموارد) :
سیاه خانه و غیلان سرخ بر دل من
حریف رضوان بود و حدائق اعناب.
خاقانی.
|| جِ عِنَبَه، یعنی یک دانهء انگور و جمع بر این وزن نادر است. (از منتهی الارب).