اعور

«لغت نامه دهخدا»

[اَعْ وَ] (اِخ) زاذان فروخ اعور. رجوع به کتاب التاج ص191 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر