«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ] (ع مص) به ستم گرفتن چیزی را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). غصب کردن و به ستم چیزی را گرفتن. (فرهنگ نظام). بزور و ستم چیزی را گرفتن. (از اقرب الموارد). || با زنی بعنف جماع کردن: اغتصبت المرأه نفسها؛ زنی بها کرهاً. (از اقرب الموارد).