«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (از ع، اِمص) صورت ملفوظ و مکتوب فارسی کلمهء «اغزاءِ» عربی است. بمعنی بجنگ فرستادن. رجوع به اغزاء شود : مکاتبات خلیفه مشتمل بر اغزا و تحریض او بر سلطان و استمداد بلشکر. (جهانگشای جوینی).