اغطیه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ یَ] (ع اِ) جِ غِطاء. (دهار) (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی). جِ غِطاء، بمعنی ستر یعنی آنچه با آن چیزی را بپوشانند. الغطاء؛ الستر و هو ما یغطی به. ج، اغطیه. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر