اغلم

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ] (ع ن تف) پرشهوت تر. جماع کننده تر. نر که بیشتر بر ماده بجهد.
- امثال: اغلم من تیس بنی حمان.
اغلم من خوات.
اغلم من ضبون.
اغلم من هجرس.
و رجوع به مجمع الامثال میدانی ذیل غلم شود.