اغور

«لغت نامه دهخدا»

[اُ غُرْ] (اِ) اُغُر. شگون. آغال. فال. (یادداشت مؤلف). رجوع به آغال و اغال شود.
- اغور بخیر؛ وقتت خوش.
- بداغور؛ شوم. بدآغال.
- خوش اغور؛ خوش آغال. میمون. خجسته. (یادداشت بخط مؤلف).