افام

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) فراخ تر گردانیدن رحل و پالان را از آنچه که بود. (منتهی الارب).(1)رجوع به اِفآم شود.
(1) - مصدر باب افعال (از افیم) است که طبق قاعده افام می شود و در دیگر متون بدان صورت نیز ضبط شده است.