افتئال

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ] (ع مص) شگون گرفتن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). مقابل تطیر. بفال نیک گرفتن. (از اقرب الموارد). شگوم گرفتن(1). (آنندراج).
(1) - بظاهر تصحیفی در متن آنندراج رخ داده و در سایر متون همه شگون گرفتن معنی شده است.