«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) سخت شکافتن زمین را به فدان. || براه فج رفتن. || میان هر دو پا گشاده گردانیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || شتافتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (تاج المصادر بیهقی). || سرگین انداختن شترمرغ. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء).