افرازی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (حامص) بلندی. ارتفاع :
ای دیو دوان چرا نمی بینی
از جهل نشیب دهر از افرازی.ناصرخسرو.
|| درازی. || فراخی. (ناظم الاطباء). || بالایین. بالایی : موسی (ع) عصا را بینداخت، ماری گشت عظیم و دهان باز کرد و آهنگ تخت فرعون کرد و لب زیرین به زیر تخت فرعون کرد و لب افرازی بر زبر کوشک بیکبار فروبرد. (ترجمهء طبری بلعمی).