«لغت نامه دهخدا»
[اَ رَ] (ع ص) آنکه هر دو سرین وی جهت بزرگی با هم نپیوندد. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). آنکه هر دو الیهء وی بزرگ باشد و بهم نرسد. و انثی: فرجاء. (مهذب الاسماء نسخهء خطی) (تاج المصادر بیهقی). آنکه هر دو الیهء وی بزرگ باشد و بهم نرسیده. (المصادر زوزنی). || مرد گشاده دندان پیشین. (آنندراج). رجل افرج الثنایا؛ مرد گشاده دندان پیشین. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || آنکه شرم جای او پیوسته منکشف باشد. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).