افز

«لغت نامه دهخدا»

[اِ فِ] (اِخ)(1) شهر قدیمی ایونی در ساحل دریای اِژه. در آنجا معبد دیان(2) که از عجایب هفت گانهء عالم است، بنا شده بود و آن را ارستر بسوزانید، و نسطوریوس در انجمن علمای مذهبی این شهر محکوم گردید. ویرانه های شهر مزبور هنوز باقیست. (از لاروس). و رجوع به افس شود.
(1) - Ephese.
(2) - Diane.