«لغت نامه دهخدا»
[اَ زَ دَ] (مص مرکب) لرزان کردن. پراکنده کردن. || محلول طلا و نقره پاشیدن. کنایه است از گلهای رنگارنگ شکوفانیدن : نظارهء چمن اردیبهشت خوش باشد که بر درخت زند باد نوبهار افشان.سعدی.