افشغ

«لغت نامه دهخدا»

[اَ شَ] (ع ص) تکه که سرونش بچپ و راست کشیده باشد. (منتهی الارب) (آنندراج). تکه ای که سر و دمش بچپ و راست رفته باشد. (ناظم الاطباء). قوچ که دو شاخ آن بچپ و راست رفته باشد. (از اقرب الموارد). || مرد دراز و برآمده دندان پیشین. || مرد پراکنده دندان. (آنندراج) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر