افصاد

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) ترکیدن برآمدن جای برگ درخت. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء): افصدت الشجره؛ انشقت عیون ورقها. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر