افضال کردن

«لغت نامه دهخدا»

[اِ کَ دَ] (مص مرکب)بخشش کردن. انعام و احسان کردن :
توقع است ز انعام دایم المعروف
ز بهر آنکه نه امروز میکند افضال.سعدی.