«لغت نامه دهخدا»
[اَ ضَ لُدْ دی نِ کِ] (اِخ) خواجه محمد. مؤلف دستورالوزراء آرد: وی بوفور فضایل و کمالات نفسانی و کثرت وقوف در سرانجام مهمات دیوانی از سایر افاضل وزراء ممتاز بود و بمحامد سیر و حسن صورت سرآمد اکابر آفاق. در فن سیاق هیچکس خیال مساوات با وی در ضمیر نمی نگاشت. و گاهی بنظم اشعار اشتغال مینمود. او با خواجه برهان الدین عبدالحمید وزیر وصلت نمود و بوسیله او در مجلس همایون سلطان سعیدمیرزا راه یافته و بمنصب استیفای دیوان اعلی باصغر منصوب گردید. و در سال 878 ه . ق. مورد عاطفت شاه سلطان حسین میرزا قرار گرفت و بر مسند وزارت پای نهاد و پیوسته بر مقام و قدرت می افزود و علما را مورد احسان و احترام قرار میداد و از جمله کارهای خیر او بنای مدرسه و مسجد و خانقاه بود. وی در نیمه ماه رجب سال 910 درگذشت و در جوار مرقد خواجه عبدالله انصاری بخاک سپرده شد. (از دستورالوزراء صص433 - 441). و رجوع به افضل و حبیب السیر و فهرست آن و شرح احوال رودکی شود.