«لغت نامه دهخدا»
[اَ طَ] (ع اِ) گاو بدانجهت که نوک بینی پهن دارد. (منتهی الارب) (آنندراج). || آفتاب پرست. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). حرباء. (یادداشت مؤلف). || (ص) مرد پهن بینی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). || مرد پهن سر. (آنندراج). پهن سر. (المصادر زوزنی) (دستور). پهن سر و پای. (از مهذب الاسماء نسخهء خطی). || کج بند دست. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).