افواهی

«لغت نامه دهخدا»

[اَفْ] (ص نسبی) نسبت به افواه. (ناظم الاطباء). منسوب به دهان.
- خبر افواهی؛ خبری که صدق و کذب آن معلوم نیست. (ناظم الاطباء).