«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ] (ع مص) دهان مشک و توشه دان بدرون نوردیده بدهان آب خوردن یا گوشه اش در دهان کرده نوشیدن. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج).
