«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ] (ع مص) با هم به نیزه کارزار کردن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || کسب کردن. || سعایت کردن نسبت بکسی و بدی نمودن. (از اقرب الموارد).