اقتیار

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) گرد بریدن چیزی را. || محتاج گردیدن. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب). || بحث کردن و بازکاویدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (اقرب الموارد). رجوع به اقتوار شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر