اقذ

«لغت نامه دهخدا»

[اَ قَذذ] (ع ص، اِ) تیر باپر و تیر بی پر و هموار تراشیدهء بی خم. (اقرب الموارد) (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). ج، قُذّ. جج، قِذاذ. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || چیزی اندک یا مال. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر