«لغت نامه دهخدا»
[اَ شَ] (ع ص) برکنده پوست هرچه باشد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || مرد پوست رفته بینی از گرما و سخت سرخ. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || آنکه پوست وی رنگین و سرخ باشد. (ناظم الاطباء). || بسیار الحاح کننده در سؤال. (از اقرب الموارد).