«لغت نامه دهخدا»
[اَ عَ] (ع ص) پشت درشده و سینه بیرون آمده. (مهذب الاسماء). مرد برآمده سینه و درآمده پشت. (آنندراج) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). ج، قُعس. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || اسب که پشت او پست و پس او بلند باشد. || شب دراز. || مرد سرافراز و بزرگ قدر و با عزت و ارجمندی پایدار. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). || شتری که گردن و سر او بسوی پشت مایل باشد. (آنندراج).