اقفعلال

«لغت نامه دهخدا»

[اِ فِ] (ع مص) یرا(1) گرفتن دست. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). [ یرا بمعنی شکن و نورد باشد. (آنندراج) ] . || درهم کشیده شدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از اقرب الموارد). از سختی سرما فراهم آمدن چیزی.
(1) - در ناظم الاطباء «پرا» و در آنندراج «ببرا» آمده که ظاهراً غلط است.