«لغت نامه دهخدا»
[اَ لِ بَ] (ع اِ) جِ قلیب، بمعنی چاه. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). رجوع به قلیب شود.
